Mersin İstişare Kulübü’nde üniversite–iş dünyası iş birliği konuşuldu. Sorun insan kaynağı, çözüm ortak zemin. Detay haberimizde.
Mersin İstişare Kulübü (MİK), aylık toplantılarını sürdürüyor. Kentin, hatta ülkenin çözülemeyen meseleleri masaya yatırılıyor. Bu kez konu netti: üniversite ile iş dünyası neden hâlâ aynı dili konuşamıyor?
Şubat ayı buluşmasında başlık “Üniversite–İş Dünyası İş Birliğinde Sorunlar ve Çözüm Önerileri” oldu. Salonda akademisyen de vardı, sanayici de, sivil toplum temsilcisi de. Herkesin ortak derdi üretim, katma değer, rekabet.
Toplantının açılışını MİK Başkanı Ferudun Gündüz yaptı. Kulübün yedinci yılına girdiğini hatırlattı. Türkiye gelişiyor ama sancı var dedi. Bu sancının çözümünde sivil toplumun ciddi bir rolü olduğunu vurguladı.
Demokratik alanın daraldığını, özellikle medya ve sivil toplumun güçlenmesi gerektiğini söyledi. “Buraya gelerek siz de güç veriyorsunuz” dedi. Hem sosyalleşiyoruz hem kentin büyük meselelerini konuşuyoruz diye ekledi.
Tarsus Üniversitesi Öğretim Üyesi Dr. Sami Süygun, yıllardır hem akademide hem saha projelerinde yer almış bir isim. Akademi ile iş dünyasının üretim için mecburen yan yana durması gerektiğini söyledi.
AKİB ile üniversitelerin yürüttüğü projelerden örnek verdi. En büyük sıkıntı dil farkı dedi. Hocaların anlattığını aynen sanayiciye aktarsam proje yürümezdi diye açık açık konuştu.
İş dünyası daha somut, daha hızlı sonuç bekliyor. Akademi daha teorik kalabiliyor. Arada köprü lazım dedi. Çay içmek bile işe yarar, yeter ki bir araya gelelim diye ekledi. Küçük temaslar büyük fark yaratır görüşünde.
Sanayici Mustafa Güler, ekonomik refahın temelinin sanayi olduğunu söyledi. Gaziantep ve Mersin örneğini verdi. Sanayi var ama kişi başına gelir istenen düzeyde değil dedi. Sebep düşük katma değer.
Bilginin teknolojiye dönüşmesi şart. Üniversite üretmeli, sanayi uygulamalı. Bu zincir koparsa rekabet edemeyiz dedi. Akademisyenlerin maddi kaygıları, sanayicinin hızlı kazanç beklentisi iki ayrı dünya gibi duruyor diye konuştu.
Çözüm için tarafsız bir yapı önerdi. Mersin Üniversitesi Geliştirme Vakfı’nın arabulucu rol üstlenebileceğini dile getirdi. “Gelip birlikte ayağa kaldıralım” çağrısı yaptı.
Mersin Üniversitesi Genç Girişimci Uygulama ve Araştırma Merkezi Müdürü Dr. Gürbüz Çomak, hem akademiyi hem sanayiyi bilen bir isim. Doktora sonrası uluslararası firmalarda çalışmış, sonra kendi şirketini kurmuş.
Türkiye’de tartışma çok, veri az dedi. Mikro işletmeler sistemin dışında kalıyor. Oysa ekonominin domino taşı onlar. Ar-Ge merkezleri artıyor ama kalite aynı hızda gitmiyor görüşünde.
Çarpıcı bir örnek verdi. Üç doktora mezunu aldı, ikisi iki ayda ayrıldı. Saat 4’ü düşünenle araştırma yapılmaz dedi. Sertti ama gerçekti. Nitelikli ve motive insan her yerde fark yaratır diye ekledi.
Yörük Süt Yönetim Kurulu Başkanı Ramazan Öz, küresel rekabetin altını çizdi. Artık mahalle yarışı yok, dünya yarışı var dedi. Bir kilo peyniri 10’a üreten varsa sen 11’e satamazsın, bu kadar basit diye konuştu.
Şirketlerin kurumsallaşması gerektiğini söyledi. Kümeleşme ve deneyim paylaşımı şart. Mersin’de Sanayi Odası kurulması için adım attıklarını da açıkladı.
İhracat hikâyesini anlattı. Irak’a bir taksi müşterisiyle başlayan süreç bugün yurt dışı fabrikalara uzanmış. Çin ve Gana planları var. Çalışmadan olmaz, yatmaya lüks yok dedi. Salondan alkış aldı.
Prof. Dr. Süleyman Türkel, yurt dışı deneyimlerini paylaştı. ABD’de akademik yükselmede proje ve sanayi çalışmasının belirleyici olduğunu anlattı. Yayın tek başına yetmiyor dedi.
Projesi olmayan, üretmeyen akademisyen yükselmemeli görüşünü savundu. Şirketler kâr odaklıdır, Ar-Ge giderleri için vergi desteği mekanizmaları geliştirilmeli diye ekledi.
Makine Mühendisi Aydın Keskin de söz aldı, üniversite–halk ilişkileri üzerine hazırladığı dosyayı başkana sundu. Günün sonunda konuşmacılara teşekkür belgeleri verildi. Toplu fotoğraf çekildi, salon yavaş yavaş boşaldı.
Mersin’de üniversite–sanayi iş birliği yine masadaydı. Sorun belli, çözüm için irade lazım. Aynı dili konuşmadan bu iş yürümüyor, net.
